1980’LERDEN GÜNÜMÜZE FEMİNİST MONO-DİYALOGLAR: JALE SANCAK’IN METİNLERİNİN FEMİNİST EDEBİ ELEŞTİRİSİ

Bu çalışma Elaine Showalter’ın tanımlaması doğrultusunda Türkiyeli kadın yazınının günümüzde vardığı noktaları irdelemeyi amaçlamaktadır. Türkiyeli kadın yazını günümüzde, onun feminine-feminist ve female diye kategorize ettiği etapların hangi noktasına varmıştır? Erkek yazınını taklit (erkek anlatıcı - erkek bakış açısı) etme aşaması sayabileceğimiz ilk aşamayı tam manasıyla ne kadar aşabilmiştir; protest bir güce sahip feminist aşamayı ne kadar sindirmiştir? Bu aykırılık kendini nasıl şekillendirmektedir? 2000’li yıllarda metin üzerinde, dahası son aşama diye görebileceğimiz ve kendini-kendi sesini- kendi (kadın) bakış açısını oluşturmak için atılan adımlar nelerdir ya da böyle bir aşamanın mevcudiyetinden söz edebilir miyiz? Başka bir deyişle Julia Kristeva’nın bir eşik fazı olarak değerlendirdiği bilinçdışı semiotik arzu (unconscious semiotic desire) ile toplumsal sembolik anlamın buluşması mümkün olabilmiş midir?

Çalışma bu soruların ışığı altında ’90’lı yılların kadın dilini öne çıkaran yazarlarından biri olan Jale Sancak’ın Surdibi’nde Çilingir Muhabbeti adlı kitabı genelinde ve kitaptaki Son Düğün adlı öykü özelinde, ’80’li yıllardan günümüze bir kanal açmaya çalışarak bu olanakları sorgulamayı amaçlanmaktadır.